Տե՛ր իմ, Քեզ վրա ես հույս դրեցի եւ պիտի չամաչեմ

Տե՛ր իմ, Քե՛զ վրա ես հույս դրեցի և հո՛ւր հավիտյան պիտի չամաչեմ, Քո արդարությամբ եկ ու փրկի՛ր ինձ, Քո արդարությա՛մբ ապրեցրո՜ւ, Աստվա՛ծ: Խոնարհեցրո՜ւ ականջդ ձայնիս, շտապի՜ր հոգիս կենդանի պահել: Աստվա՜ծ իմ, Աստվա՜ծ, պահապա՜նս եղիր, ապահո՛վ տունն իմ՝ ի՛նձ ապրեցնելու, Դու իմ զորավի՛գ և ապավե՛նն իմ, առաջնորդեցի՛ր, սնուցեցի՛ր ինձ՝ հանո՛ւն Քո Անվան, և պիտի հանե՛ս այս որոգայթից, որ լարվե՛ց իմ դեմ: Դո՛ւ ես պաշտպանն իմ, Քո՛ Ձեռքն եմ լման հանձնել իմ հոգին: Քո Ճշմարտությամբ Դո՛ւ փրկեցիր ինձ՝ ատելով նրանց, որ ունայնախո՛հ երկյուղներ ունեն:

Հույսս Քո՛ վրա դրեցի, Աստվա՛ծ, և պիտի ցնծա՜մ և ուրա՛խ լինեմ փրկության կյանքով Քո ինձ պարգևած: Աստվա՛ծ, նայեցի՛ր խոնարհությանն իմ և ազատեցի՛ր ինձ իմ վշտերից և չմատնեցի՛ր ինձ ճնշողներիս, այլ փրկելով ինձ՝ ոտքս դրեցիր խո՜ր անդորրի մեջ Քո արդարության: Ողորմի՛ր կրկին՝ նեղվա՛ծ եմ ահա, և անտանելի ճընշըված եմ այն մտածմունքներից, որ սի՛րտ են մաշում, և խռովքներ են իմ աչքերի մեջ, ալեկոծվո՛ւմ է հոգիս անընդհատ իմ որովայնում: Եվ այս ցավերից կյանքն իմ պակասե՛ց, և տարիներն իմ հոգո՛ց հանելու մեջ կրճատվեցին:

Խիստ տկարացա՛, զորությունս ընկա՛վ, խռովքի՛ մեջ են ոսկորներս ողջ: Հարևաններս նախատո՛ւմ են ինձ ավելի՛ ուժգին, քան թե իմ բոլո՛ր թշնամիները մեկ ու միասին. դրացիներից ու ծանոթներից ահն ու երկյուղը չո՛րս կողմս են պատել: Ովքեր տեսան ինձ, շտապ շո՛ւռ եկան ու փախա՛ն հեռու: Մոռացվեցի՛ ես իբրև մի մեռյալ և դարձա որպես կորուսյա՛լ անոթ: Լսում էի ես բամբասանքները բազմությունների, որ խռնվե՛լ էին, վրա՛ տվել ինձ՝ խորհուրդ խորհելով իմ հոգի՛ն առնել, բայց իմ ո՛ղջ հույսը Քե՛զ վրա էր, Տե՜ր: Դո՛ւ Ես Աստվա՜ծն իմ և Տե՛րն իմ, Դո՜ւ Ես, ժառանգությունս Քո՛ Ձեռքն է միայն:

Թշնամիներիցս ե՛կ ու փրկի՜ր ինձ, հալածիչներիցս ե՛կ ու ազատի՜ր: Ցո՛ւյց տուր երեսդ Քո ծառային, Տե՛ր, և ապրեցրո՛ւ ինձ Քո՛ ողորմությամբ. ինձ մի՛ թող մնամ այս ամոթի մեջ, քանի որ արդեն աղաչե՜լ եմ Քեզ: Թող ամբարիշտներն իրե՛նք ամաչեն և իջնե՛ն դժոխք, և թող համրանա՛ն շրթունքները նենգ, որովհետև որ արդարի մասին, տարածում էին անիրավ խոսքեր, և բամբասելո՛վ ամբարտավանում: Բայց ինչ անո՜ւշ է ողորմությանդ քաղցրությունն, ո՛վ Տեր, վերապահեցիր այն երկյուղածներիդ, բոլո՜ր նրանց, որ հո՛ւյս ունեցան Քեզ, և նրանց Ի՛նքդ բարերարեցիր աչքերի առջև մարդկանց զավակաց:

Ամբարիշտների խռովքի դիմաց գոտեպնդեցի՛ր հուսացողներիդ՝ ծածկելով դեմքիդ շնորհի լույսով: Եվ թաքցրեցի՛ր նրանց խորանում Քո ազնվասուրբ՝ պահելո՛վ նրանց և պահպանելո՛վ՝ հակառակաբան չա՛ր լեզուներից: Օրհնյա՜լ է Տերը, ողորմությունն Իր սքանչելի՜ է՝ որպես մի ամո՛ւր, անխորտա՛կ քաղաք: Եվ ես զարմացած տեսա՛, ասացի՝ ընկա՛ Քո Աչքից և Երեսներիդ Շնորհի Լույսից:

Բայց այս ամենից հետո լսեցի՛ր ձայնն իմ աղոթքի՝ Քեզ աղերսական աղաղակնե՛րս հաշվի առնելով: Սիրեցե՛ք Նրան, ո՜վ բոլոր սրբեր, որովհետև Նա ճշմարտությո՛ւնն է փնտրում աներկբա և հատուցում է պատժապարտությամբ առավե՛լ նրանց, ովքեր ավելի՛ են ամբարտավան: Քաջալերվեցե՛ք. և թող զորանա՛ն սրտերդ, եղբա՛յրք, քաջալերվեցե՛ք՝ ովքերդ Տիրոջ վրա հո՛ւյս դրիք:

Փոխադրությունը գրաբարից` Մաքսիմ Ոսկանյանի

Սաղմոսների գրքի

Տե՛ր իմ, Քեզ վրա ես հույս դրեցի եւ պիտի չամաչեմ

Be the first to comment on "Տե՛ր իմ, Քեզ վրա ես հույս դրեցի եւ պիտի չամաչեմ"

Leave a comment

Your email address will not be published.




ԴԻՏԵԼ